چکیده:
بررسی و تبیین مبانی و روشهای فهم قرآن از دیدگاه اهلبیت (ع) است. نگارنده که جریان فهم قرآن را پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) و برکناری اهلبیت (ع) از صحنه سیاسی و اجتماعی دچار انحراف میداند و آن را گرفتار تفریط بهصورت ظاهرگرایی و تجسیم و افراط بهصورت تأویلگرایی بیضابطه میبیند، سعی نموده دیدگاه تفسیری اهلبیت (ع) را برای دستیابی به مبانی فهم قرآن واکاوی نماید. وی پس از تعریف مفاهیم مرتبط با موضوع، به بیان ویژگیهای قرآن و ضرورت فهم آن، نیازمندی قرآن به تفسیر و مقام و موقعیت علمی اهلبیت (ع) پرداخته است. در فصل دوم حجیت سنت اهلبیت (ع) را مورد مطالعه قرار داده و دلایل قرآنی و روایی و آثار و نتایج سنت اهلبیت را بیان و حجیت خبر واحد و ارزش آن در تفسیر قرآن را اثبات کرده است. فصل سوم به طرح مبانی فهم قرآن از دیدگاه اهلبیت اختصاص یافته و وحیانی بودن الفاظ، قابل فهم بودن، حجیت ظواهر، نزول قرآن به قرائت واحد، حجیت عقل در فهم آن، دارای بطنهای مختلف بودن، دارای زبانی جامع و الهی بودن، انسانی بودن، جامعیت، جهانی و جاودانه بودن، حکیمانه بودن، دارای آیات محکم و متشابه بودن و تحریف ناپذیر بودن قرآن توضیح داده شده است. در فصل پایانی روشهای فهم قرآن از نگاه اهلبیت ارائه گردیده است. روش قرآن به قرآن، روش قرآن به سنت، روش عقلی، روش ادبی، روش استفاده از تمثیل و تشبیه، روش علمی، روش تطبیقی، روش تأویلی و روش تاریخی از روشهای تفسیری اهلبیت معرفی و برای هر کدام نمونههایی آورده شده است.