چکیده: اثر حاضر به بررسی و تأمل در موضوع حسن ظن و سوءظن به خدا و خلق از منظر آیات و روایات پرداخته است. حسن ظن به خلق در آیات و روایات، از جایگاه رفیع و مهم برخوردار است. تا آنجا که نیکاندیشی با بداندیشی نسبت به خلق ارتباط محکم و ناگسستنی با حسن ظن و سوءظن به خالق دارد. مهمترین ریشه حسن ظن به خلق پاکی درون و ایمان استوار به آموزههای دین است حالی که سوءظن به مردم نشائت گرفته از آلودگی و خبت باطنی است. اهمیت مسئله حسن ظن مردم بیشتر به دلیل تأثیر شگرف آن در…
