چکیده:
پژوهش حاضر در پی پاسخگویی به این سؤال پی گرفته شد که جایگـاه خاندانهای شیعی در عصر غیبت چگونه بود؟ فرضیهای که برای پاسخگویی به این سؤال در نظـر گرفتـه شده، خاندانهای شیعی بهتناسب جایگاه سیاسی، فرهنگی و مذهبی خود نقشهای متفـاوتی در روند گسترش تشیع امامی ایفاء کردنـد. از آغـاز غیبـت صـغری بـه سـبب اوضـاع داخلـی حکومت عباسی موقعیت مناسب سیاسـی بـرای شـیعیان توسعهی بیـشتری یافـت. شـماری از شخصیتهای شیعهمذهب، در مناصب اداری و حکومت عباسیان نفوذ کرده و تصدی برخـی امور را به دست گرفتند این امـر در تغییـر وضـعیت عمـومی شـیعیان نقـش مهمـی داشـت و شخصیتهای برجستهای از شیعیان وارد مناصب سیاسی شـدند در ایـن میـان میتوان بـه شخصیتهای متنفذ سیاسی چون حسین بن روح نوبختی اشاره کرد که علاوه بـر نفـوذ سیاسـی بسیار زیاد جزو نائبان خاص امام دوازدهم بود و افراد دیگری که هرکدام از این افراد برجسته، منتسب به یکی از خاندانهای بانفوذ شیعه بودند. لذا هدف از این پژوهش شناسـایی راهبـرد اتخاذی این خاندانهای شیعه در عصر غیبت است که چگونه به این امر نائل شدند بدینجهت در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی به بررسی نقش و جایگاه سیاسی، فرهنگـی و مذهبی خاندانهای شیعه در عصر غیبت صغری پرداخته شده است.
کلیدواژهها:تشیع، اشعریان، نوبختیان، آل فرات، آل بسطام، غیبت صغری.
فصول پایاننامه:
این تحقیق در چهار فصل نگارش شده است:
فصل اول: «جایگاه مذهبی و فرهنگی و سیاسی خاندان اشعری»
فصل دوم: «جایگاه سیاسی و فرهنگی و مذهبی خاندان نوبختی»
فصل سوم: «جایگاه سیاسی و فرهنگی و مذهبی آل فرات»
فصل چهارم: «جایگاه سیاسی و فرهنگی و مذهبی آل بسطام»
نتیجهگیری.