مدخل حسن ظنّ

این مقاله به بررسی مفهوم «سوء ظن» (بدگمانی) از منظر اسلام می‌پردازد و به طور خاص به تبیین مواردی می‌پردازد که در آنها سوء ظن نه تنها مذموم نیست، بلکه به عنوان «حزم» (دوراندیشی و احتیاط) و نشانه عقلانیت توصیه شده است. نویسنده با استناد به آیات، روایات و سیرۀ معصومین(ع) نشان می‌دهد که اگرچه سوء ظن بی‌منطق نسبت به مؤمنان حرام است، اما در مواجهه با دشمن، در امور حکومتی، برای حفظ اسرار و در مواردی که شواهدی بر خلاف ظاهر وجود دارد، احتیاط و «سوء ظن عاقلانه» ضروری است. نمونه‌های عینی از رفتار پیامبر(ص) و امام علی(ع) —…

چکیده: اثر حاضر به بررسی و تأمل در موضوع حسن ظن و سوءظن به خدا و خلق از منظر آیات و روایات پرداخته است. حسن ظن به خلق در آیات و روایات، از جایگاه رفیع و مهم برخوردار است. تا آنجا که نیک‌اندیشی با بداندیشی نسبت به خلق ارتباط محکم و ناگسستنی با حسن ظن و سوءظن به خالق دارد. مهم‌ترین ریشه حسن ظن به خلق پاکی درون و ایمان استوار به آموزه‌های دین است حالی که سوءظن به مردم نشائت گرفته از آلودگی و خبت باطنی است. اهمیت مسئله حسن ظن مردم بیشتر به دلیل تأثیر شگرف آن در…

چکیده: به سبب ارزش و اهمیت والای مثبت اندیشی و خوش گمانی در تمام امور و پیامدهای مبارک آن، از جمله سلامتی و آسایش روح و روان فرد و جامعه، موضوع این تحقیق به خوش گمانی یا «حسن ظن» اختصاص یافت. این صفت با تمام ابعادش شامل حسن ظن به خدا، به خود، به همنوع و به جهان آفرینش خواهد بود. در آموزه‌های دینی به این ویژگی به‌عنوان صفتی برجسته توصیه شده و از بدبینی و سوءظن در جامعه ایمانی نهی شده است. خدای متعال نیز مؤمنان را از هر گونه بدگمانی و بدبینی که موجب تضییع شخصیت و حرمت…