چکیده: این مقاله به بررسی زندگی، آثار و نقش شیخ لطفالله اصفهانی، از علمای مهاجر جبلعامل به ایران در عصر صفوی، میپردازد. شیخ لطفالله که به دعوت شاه عباس صفوی به اصفهان آمد، سرپرستی مدرسه و مسجدی را که به نام او ساخته شد بر عهده گرفت و به عنوان شخصیتی مورد اعتماد در امور دینی و پیشنماز آن مسجد به فعالیت پرداخت. از وی آثار قلمی بر جای مانده که از جمله آنها رسالهای فقهی به زبان عربی در مورد «اعتکاف» با نام «ماء الحیات» است. مقاله با تمرکز بر محتوای رساله اعتکافیه شیخ، به اختلافنظر فقهای شیعه در…
