بررسی آداب و رسوم نکاح در مناطق شیعه نشین افغانستان از دیدگاه فقه شیعه

چکیده:

افغانستان کشور کثیرالاقوام، با زبان‌های گوناگون است. جمعیت عمده‌ی این کشور را چهار قوم پشتون، تاجیک، هزاره و ازبک- ترکمن تشکیل می‌دهند. اقوام شیعه‌مذهب افغانستان عبارت‌اند از: هزاره، قزلباش، بلوچ و خلیلی، تاجیک، هراتی، توری و پشه‌ای. هزاره‌های بودائی مذهب در زمان غازان خان مغول به دین اسلام و مذهب تشیع گرویده‌اند. آداب فرهنگی و اجتماعی ازدواج، میان اقوام شیعه متنوع و بعضاً مطابق شرع نمی‌باشند. با بررسی متون حدیثی به این نتیجه می‌رسیم که پدر، بر دختر باکره‌ی رشیده در امر ازدواج ولایت ندارد. طبق بررسی متون حدیثی و فتاوای فقها، ازدواج تحمیلی دختر از طرف پدر غیرشرعی و غیر نافذ است. امتناع سادات از ازدواج دخترشان با غیر سادات از مصادیق بارز تعصب است و در احادیث تعصب ورزیدن به‌منزله‌ی بی‌ایمانی و کفر است. آنچه در افغانستان به‌عنوان گله، قلین، قلینگ، پیشکش، درگه گیری، ته دعایی و …مرسوم‌اند طبق احادیث و نظر فقها، غیرشرعی و حرام‌اند. روابط دوستانه‌ی دو نامزد، قبل از منعقد شدن عقد که در افغانستان مرسوم است نامشروع است. کم بودن مهریه و نبودن مهریه در بعضی مناطق و میان بعضی اقوام، ظلم فاحشی در حق دختران است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *