چکیده:
یکی از مهمترین مشکلات، در جوامع امروزی، مسئله تجملگرایی است. تجمل به معنای آراستگی ظاهر و تجملگرایی به معنای افراط و زیادهروی در آراستگی است. تجملگرایی در دیدگاه عرف، به معنای رویآوری بیشازحد به مادیات و گردآوری اشیا و لوازم غیرضروری و دل بستن به آنهاست، بهگونهای که این عمل، به یک هدف برای انسانها تبدیل شود. این نوع تجملگرایی نهتنها سفارش نشده، بلکه به دلیل پیآمدهای ناخوشایند آن، نکوهش نیز شده است. البته زیباییهای مصنوعی و تجمل و خودآرایی موردعنایت مخصوص قرآن کریم و روایات مذهبی است اما توجه بیش از اندازه به این امر ممکن است باعث پیدایش عادات ناپسندی هم چون غرور، غفلت از یاد خدا، خودپسندی، خودنمایی شود؛ و انسان با پرداختن به این مسائل راه سعادت و تکامل را که هدف نهایی از خلقتش میباشد از بین میبرد. از اینرو در جهت کمرنگ کردن این مسئله باید مقدماتی از قبیل عوامل تجملگرایی، آثار فردی و اجتماعی تجمل-گرایی، راهکارهای جلوگیری از آن را باید شناخت و آنها را درمان کرد.
کلیدواژهها: تجملگرایی، تجمل و آراستگی، اعتدال و میانهروی، اسراف، اتراف، رفاهزدگی.
فصول پایاننامه:
این تحقیق دارای شش فصل میباشد:
فصل اول: «کلیات»
* بخش اول: طرح مسئله
* بخش دوم: مفهوم شناسی
فصل دوم: «جایگاه تجمل و تجملگرایی از دیدگاه آیات قرآن و روایات»
فصل سوم: «معیارها و مصادیق تجملگرایی»
* معیارهای تجملگرایی
* برخی از مصادیق تجملگرایی
فصل چهارم: «عوامل و زمینههای تجملگرایی»
فصل پنجم: «آثار و پیامدهای تجملگرایی»
* آثار و پیامدهای فردی
* آثار و پیامدهای اجتماعی
فصل ششم: «راههای مبارزه با تجملگرایی»
نتیجهگیری.