چکیده:
تاریخ اسماعیلیان نزاری ایران در زمان فرمانروائی دولت سلجوقیان با فتح قلعه الموت به رهبری حسن صباح در 483. ه ق، آغاز و تا سقوط آن به دست مغولان در 654. ه ق، ادامه یافت، آنچه در این پژوهش بررسی شده است، علل و انگیزههای ترور و حذف فیزیکی مخالفان توسط اسماعیلیان نزاری (483- 654) ق.ه و واکاوی چرایی و چگونگی انتخاب خطمشی مسلحانه در برابر مخالفان است. در این پایاننامه سؤالات بر مبنای روش پژوهش تحقیقات تاریخی با تکیه بر اسناد و منابع موجود کتابخانهای بررسی و فرضیات مورد آزمون قرار گرفتهاند، هرچند در این زمینه منابع مورد نیاز کمتر یافت میشود، اما سعی شده که از منابع قابل دسترس حداکثر استفاده به عمل آید و به مدد استنباط تاریخی با مقایسه منابع، تصویری روشن از این موضوع ارائه گردد. نتایج تحقیق نشان داد که، هدف کلی اسماعیلیان در مبارزه با مخالفان، برانداختن دولت ترکان سلجوقی و خلفای عباسی بغداد بود؛ نزاریان بر اساس اصل تعلیم که بر وفاداری به شخص امام و نمایندگان او تأکید داشت، معتقد بودند، تنها وسیله وصول به حقیقت امام است. نزاریان که قدرت رسمی در دست نداشتند، بهعنوان اقلیتی نظامی در رویارویی با عباسیان و عمده مخالفانشان طریقه حذف فیزیکی را در پیش گرفتند و به قتل و ترور روی آوردند. این عمل میتوانست، ضمن ایجاد رعب و وحشت در میان مخالفان صدمات و لطمات جبرانناپذیری بر پیکره دولت عباسی و حکومتهای وابسته چون سلجوقیان را فراهم آورد. آنها قتل دشمنان را فریضه میدانستند و اگر در حین انجام وظیفه کشته میشدند، شهید به شمار میآمدند.
کلیدواژهها:قتل، اسماعیلیان، نزاریان، فدائیان.
فصول پایاننامه:
این تحقیق در چهار فصل ارائه شده است:
فصل اول: «کلیات تحقیق»
* طرح مسئله پژوهش
* سؤالات تحقیق
* فرضیات تحقیق
* اهداف پژوهش و ضرورت آن
* تعریف و تحدید واژگان کلیدی تحقیق
* بررسی پیشینه تحقیق
* بررسی منابع تحقیق
فصل دوم: «اسماعیلیان نزاری»
فصل سوم: «تشکیلات و سازمان دعوت اسماعیلیان نزاری»
فصل چهارم: «عوامل مؤثر در انتخاب خطمشی مسلحانه»
نتیجهگیری.