چکیده: در میان روایات تفسیری که از اهلبیت پیامبر(ص) به دست ما رسیده است، حجم زیادی اختصاص به گونه روایات تأویلی دارد. مراد از تأویل حقایق خارجی هستند که این روایات از آنها حکایت دارند و به آنها راهنمایی میکنند.اینگونه روایات کمتر مورد توجّه و تحلیل مفسّران قرار گرفته است. مسئلهای که روایات تأویلی را مورد بیمهری قرار داده است، عدم شناخت مبانی و منطق این تأویلات است که از اهلبیت صادر شده است. خلط معانی تنزیلی و تأویلی و منطق نقد و ارزیابی و فهم آنها مشکل اصلی در برخورد با این روایات است. اهمیت این موضوع آنگاه روشنتر…
