چکیده: انفال در اصطلاح امامیه اموالی است که پیامبر و پس از ایشان جانشینان برحقش استحقاق مالکیت آن را دارند و در راستای اهداف متعالی خود به هر نحو که مصلحت بدانند به مصرف می‌رسانند. به نظر امامیه مالکیت پیامبر (ص) و ائمه (ع) نسبت به انفال عنوانی است نه شخصی، یعنی رئیس حکومت (امام) که رتق و فتق امور به او محول شده و سیاست و تدبیر ممالک بر عهده‌ی اوست، خداوند به اعتبار آن منصب و جایگاه بودجه‌ای که از بودجه عمومی مسلمانان مجزا است برای امام منظور داشته تا طبق مصلحت به مصرف برساند. انفال منحصر به…
