چکیده: امامت و صفات آن، همواره از صدر اسلام موردتوجه بوده است و ائمه اطهار به معرفی خود پرداخته‌اند؛ اما بعد از غیبت امام زمان سوالاتی جدید دراین‌باره به وجود آمد. یکی از نظراتی که در مورد امامت و جایگاه آن مطرح‌شده نظریه‌ی علمای ابرار است. بر مبنای این نظریه ائمه هرگز با پیامبران قابل‌مقایسه نیستند و معارف دین را صرفاً به شیوه‌ی اکتسابی از امام قبل دریافت کرده و یا با رأی و اجتهاد و استنباط، احکام شرعی را تحصیل‌کرده‌اند و همانند دیگر آدمیان خطاپذیرند. در این مجموعه ضمن بیان نظر علمای شیعه از قرن سوم تا زمان حاضر…
