چکیده: یکی از موضوعات مطرح در قرآن کریم، مسئله تعلیم اسماء به حضرت آدم (ع) است که حقیقت این اسماء و فلسفه تعلیم آنها به حضرت آدم (ع)، مباحث بسیاری را میان مفسران پدید آورده است. پژوهش حاضر با استفاده از روش تبیینی _ تحلیلی به بررسی این مسئله از دیدگاه قرآن و روایات پرداخته است. مراد از اسماء در این آیه آن است که آنچه خدا به حضرت آدم (ع) تعلیم نمود، نشانه و مظهری از وجود خداوند است که دارای سه ویژگی مهم میباشد: اولاً اینها حقایقی خارجی بوده و از ماهیت و جوهریت حقیقی برخوردار هستند؛ ثانیاً…
