پایان-نامه

چکیده: موفق عباسی یکی از فرزندان متعدد متوکل است که در سال 229 ه.ق در سامرا متولد شد. وی در جریان به خلافت رسیدن معتز در سال 252 ه.ق و برکناری مستعین نقش اساسی بر عهده داشت و از این زمان وارد عرصه تحولات سیاسی دربار خلافت شد. در دوران خلافت معتز به جرم همکاری با ترکان توطئه علیه معتز به همراه برادر دیگرش مؤید بازداشت و بعد از مدتی به بصره تبعید و سرانجام به بغداد تحت نظر قرار گرفت. بعد از خلع معتز در سال 255 ه.ق و به دنبال آن بحران جانشینی در دربار سامرا در بغداد…
چکیده: ساختار سیاسی حاکم بر ایرانِ سده‌ی چهارم هجری به میزان نسبتاً زیادی متأثر از دستگاه خلافت عباسی بود. از طرفی هر یک از قطب‌های صاحب قدرت در این دوره ناچار بودند علاوه بر صرف هزینه‌های فراوان در جهت تقویت خود و تضعیف رقبا، در رقابتی برای کسب مشروعیت از دستگاه خلافت بغداد نیز شرکت کنند. این رویکرد در میان حکومت‌های سده‌ی یاد شده که نتیجه‌ای جز تجزیه‌ی قدرت سیاسی و گستره جغرافیایی ایران به دنبال نداشت، زمینه‌ساز روی کار آمدن دیگر خاندان‌های قدرت‌طلب و جویای نام نیز شد. سلسله‌ی آل زیار به پرچم‌داری مرداویج، در چنین شرایطی وارد عرصه‌ی…
چکیده: سه فرقه اشاعره، حنابله و معتزله در دوره سلجوقی در فاصله سال‌های (429 _ 590 ق) در تعامل همگرایی و واگرایی با یکدیگر بودند. اشاعره و حنابله از گروه‌های اهل سنت بودند و در مسائل فکری و اعتقادی نسبت به دیگر گروه‌ها دارای همگرایی بیشتری بودند و این روند در دوره سلجوقی همواره تداوم یافت. با این وجود منازعات و درگیری‌های زیادی بین دو گروه در دوره سلجوقی روی داد. از سال 467 تا 512 ق تعامل خلیفه و سلطان سلجوقی در حالت واگرایی بود و قدرت خلیفه محدود به امور مذهبی شده بود و با قدرت گرفتن سلطان،…
چکیده: پس از چند دهه حاکمیت خلفای متعصب اموی،‌عباسیان با کمک ایرانیان خلافت را در دست گرفتند. از این زمان تا روی کار آمدن متوکل،‌نفوذ ایرانیان در دستگاه خلفای عباسی روزبه‌روز افزایش یافت. این امر در دوره خلافت مأمون به اوج خود رسیده زیرا وی با کمک نیروهای ایرانی به سرکردگی طاهر توانست بر برادرش امین غلبه کند و خلافت را به دست گیرد. لذا با توجه به نقش‌آفرینی ایرانیان و همچنین به جهت اهمیت ایران علی‌الخصوص خراسان در دوره خلافت مأمون، بررسی تحولات سیاسی – اجتماعی و علمی – فرهنگی ایران در دوره خلافت مأمون به‌عنوان موضوع پایان‌نامه انتخاب…
چکیده: سرانجام بعد از دو قرن حاکمیت اعراب بر سرزمین ایران، نخستین سلسله ایرانی توسط طاهریان در خراسان تأسیس شد. تا قبل از روی کار آمدن طاهریان، حکومت خراسان در دست امرای عربی بود که مستقیماً از طرف خلیفه منصوب می‌شدند. تعویض مکرر امرای مزبور، عدم دل‌بستگی آن‌ها به محل مأموریت خویش، تاخت‌وتازهای خوارج در این منطقه و همچنین اختلاف و نزاع بین قبایل عربی که در دوره معاویه به این منطقه کوچیده بودند، باعث ناامنی و ضربه شدیدی به اقتصاد خراسان گردیده بود. از آنجا که خاستگاه خاندان طاهری شهر پوشنج خراسان بود و این خاندان علاقه وافری به…
چکیده: از سال 260 (آغاز غیبت صغری) تا 334 شیعیان (امامیه) و رهبران آنان برای این‌که به‌سان سایر فرقه‌ها _ چون زیدیه که معتقد قیام به سیف بودند – زیر فشار سنگین و عملیات سرکوبگرانه خلفای بنی‌عباس، پیروان مذاهب اهل سنت و امرای همسوی با خلافت از صحنه سیاسی و فرهنگی محو نشوند به تقیه روی آوردند، خط‌مشی عمومی علویان و شیعیان با دوران پیش از عصر غیبت و روزگار ائمه شیعی، یکسان بود. در این دوره محور و الگوی حرکت‌های سیاسی و فرهنگی، امام عصر (عج) بود که رهنمودهایشان به‌وسیله نواب اربعه، به‌طور محرمانه و سازمان‌یافته به علویان و…
چکیده: از عصر الناصرلدین‌لله و پس از قدرت یافتن مجدد خلفای عباسی دوره جدیدی برای شیعیان آغاز شد و آنان که تا پیش از این تحت فشار بودند، در این عهد حضور و مشارکتی فعال در عرصه سیاسی اجتماعی جامعه عراق داشتند. دستیابی شیعیان به مناصب حساس اداری در دربار عباسیان تا حد زیادی از تنش‌ها و آشوب‌های مذهبی کاشت و دستگاه خلافت بغداد توانست با تکیه بر دولتمردان شیعه به موفقیت‌های چشمگیری در زمینه سیاسی و اجتماعی دست یابد. در دوره المستنصر نیز شیعیان با تکیه بر بی‌طرفی مذهبی خلیفه در امور و منازعات میان درباریان سنی و شیعه…
چکیده: گیلان و دیلمان به‌عنوان بخشی از سرزمین پهناور ایران بنا بر موقعیت طبیعی ویژه و مردمان دلاورش، بعضاً در طول تاریخ همچون پناهگاهی برای مغضوبین و محکومین حکومت‌ها درآمده بود. پیامدها و نتایجی که از این بابت نصیب مردمان این نواحی شد در تاریخ بسیار حائز اهمیت است. مردم گیلان و دیلمان که روان تأثیرپذیر و غلبه ناپذیر خود را محفوظ نگه داشته بودند، در رویارویی با علویان زیدی به‌گونه‌ای دیگر عمل می‌کردند و سرانجام به‌صورت مسالمت‌آمیزی به اسلام روی آوردند. با پذیرش دین اسلام نقطه عطفی در تاریخ این خطه به وجود آمد. هرچند اسلام سنی از مدت‌ها…
چکیده: شناخت و بررسی مکاتب حدیثی شیعه از مهم‌ترین مباحث علوم حدیث است که با فهم آن می‌تواند هرچه بیشتر با سیر تطور و کیفیت علوم و مبانی مختلف حدیث آشنا شد. در این میان مکاتب حدیثی بغداد و ری به دلیل جایگاه ویژه و نقش مهمی که در تألیف کتب اربعه داشته‌اند همت بیشتری را برای کاوش و تفحص می‌طلبد. حوزه ری به سبب نزدیکی مسافت با قم و تأثیرپذیری از آن از شاخصه‌هایی چون اخباری گری دیدگاه خاص رجالی و کلامی حول غلو تدوین و نگارش کتب حدیثی با سبک متفاوت از گذشته به فعالیت پرداخت. از دیگر…
چکیده: الموید فی الدین شیرازی، داعی ایرانی دربار خلافت المستنصر بالله فاطمی است. هم‌عصری او با حوادث و رخدادهای دوره‌ی طولانی خلافت المستنصر بالله به‌ویژه بحران‌زایی دربار خلافت عباسیان در بغداد و خیزش بساسیری و نیز فعال‌سازی دعوت اسماعیلیه در دربار بویهیان همچون دعوت ابو کالیجار بر اهمیت حضور سیاسی و فرهنگی او افزوده است. ناظر به نقش تعیین کننده الموید فی الدین شیرازی در بروز رخدادهای سیاسی و خیزش جریان‌های فرهنگی در مصر، عراق و ایران، آنچه مقرر است در این پژوهش بدان پاسخ داده شود یافت پاسخ مستدل این سؤالات اساسی است:1. اقدامات سیاسی الموید فی الدین چه…
چکیده: شهر قم به جهت ارتباط تنگاتنگ با دو یادگار گران‌بهای رسول گرامی اسلام (ص) از شرافتی بالا برخوردار می‌باشد. این شهر در دوران رشد و گسترش اسلام نزدیک به دو قرن همواره آباد و پرنشاط بود. درخشش قم زمانی پرفروغ‌تر شد که حضرت معصومه (ع) وارد این شهر شد. تقدیر الهی این بود که آن حضرت در قم وفات یابند. این حادثه سبب شد تا قم مرکز تشیع در ایران گردد. فعالیت‌های علمی و حدیثی علمای قمی به حدی بود که برخی تشیع را مذهبی قمی دانستند. با وجود تحولات بزرگ سیاسی اجتماعی در قرون مورد بحث، شگفت‌انگیزترین رویداد…
چکیده: تحلیل‌گر سطوح عاشورا با لایه‌هایی مواجه است که برای درک هر لایه و دستیابی به لایه‌های عمیق‌تر نیاز به توجه و بررسی بیشتری است. اینکه عاشورا تجلی همه زحمات انبیاء و اولیاست و نیز مقدمه‌ای برای ظهور مهدی موعود است موضوعی است که باعث شده عاشورا یک حلقه اتصال بین کوشش‌های انبیا و اولیای قبل و بعد از خود باشد؛ و این نشان از کمال و اهمیت این حرکت دارد. حرکتی که طلایه‌دار و جریان ساز آن اباعبدالله الحسین (ع) است؛ کسی که انگشت اشاره همه انبیاء و اولیاء و در رأس آن اهل کسا خاصه رسول گرامی اسلام…