چکیده : در برخورد با مسائل زندگی، فقه و اخلاق، رهنما و پشتوانه انسان هستند. ارزش و چگونگی رفتار و عملکرد هر فرد، بسته به میزان بهرهمندی او از این دو دانش گرانقدر است. اخلاق و فقه شیعه، پایاپای یکدیگر، در کوچکترین و جزئیترین مسائل حیات، از بدو تولد تا پس از مرگ، صاحبنظر و پاسخگو میباشند. بین این دو علم شریف، رابطهای استوار برقرار است، بهطوریکه در بعضی مسائل انگار فقه و اخلاق، مصداق واحدی پیدا میکنند. کتب فقهی شیعه سرشار از نکات اخلاقی است، لذا عناوینی مانند اخلاق در فقه شیعه یا رابطه فقه و اخلاق کاملاً قابلطرح…
