چکیده: عرفان و تشیع دو عنوان دال بر حقیقت واحدی هستند که به دلایل گوناگون بهناچار از هم فاصله گرفتند تا اینکه با کم شدن این فاصله بهتدریج هرکدام گرایشهای ذاتی خود را نسبت به دیگری نشان دادند. یکی از نقاط عطف تاریخی در این خصوص سده هفتم میباشد. پس از تعریف تصوف و عرفان بهاختصار سیر نضج گرفتن آن و موقعیت و قلمرو عرفان از دید پیامبر (ص) عنوانشده، سپس به تحولات مربوط به سده هفتم ازجمله علمی و استدلالی شدن تصوف، دلایل رواج آن، وجه اشتراک آنها یعنی قبول اصل ولایت به معنای عرفانی آن، پرداخته میشود. دین…
