چکیده: «موعظه» بهعنوان یکی از شیوههای تربیتی ضروری و مؤثر در اسلام و در فرهنگ و رسوم جوامع بشری از وظایف مهم معلمان تاریخ بشریت، از آدم تا خاتم، برای رسیدن به کمال و سعادت و رستگاری انسانها در زندگی مادی و معنوی، همواره وجود داشته است. در این پایاننامه این سؤال مطرح است که چرا در بسیاری از جوامع امروزی با وجود پند و اندرز خیرخواهان، عدهای توجهی به مواعظ ناصحان ندارند؟ به همین منظور، نگارنده به بررسی عوامل پذیرش و عدم پذیرش موعظه و مسائل پیرامون آن در آیات و روایات پرداخته تا راهکاری برای این معضل اجتماعی…