چکیده: عراق در عصر امویان محل ظهور و بروز اندیشهها و آراء مختلف سیاسی و فکری متنوعی بود. پیشینه تاریخی، ترکیب اجتماعی، مرکزیت سیاسی و اقتصادی، آن را بهعنوان کانون مهم بروز اینگونه افکار و اندیشهها درآورده بود. یکی از مهمترین این آراء و اندیشهها، غلو و حروفی گری بود. این نوشتار، چگونگی ظهور آراء و نمادهای رمزی و حروفی و سرچشمهی حلول این افکار را در اندیشهی مغیره بن سعید و نیز شکلگیری جریان مغیریه را بررسی نموده، با بهرهگیری از روشهای تحلیل تاریخی و فرقه شناسی به تبارشناسی اندیشهها و واکاوی آراء این جریان سیاسی- مذهبی پرداخته است…