چکیده: لذت و سعادت دو تا از اولیترین و طبیعیترین تمایلات انسان است. به همین دلیل لذتگرایی و سعادت گرایی دو مکتب مهم فلسفی اخلاقی در طول تاریخ تفکر بوده است. در میان فلاسفهی مسلمان نیز این دو بهعنوان عوامل و محرکات فعل اخلاقی مورد توجه بوده است. ملاصدرا بهعنوان قلهی اوج فلسفهی اسلامی نیز در آثار خود به تشریح به این موضوع پرداخته است. این تحقیق به بررسی رابطهی بین لذت و سعادت از دیدگاه ملاصدرا میپردازد با این توضیح که برخی فلاسفه لذت را از سعادت متمایز و جدا دانستهاند اما در آثار ملاصدرا تعبیری که در تعریف…