چکیده: حاج میرزا حبیب خراسانی، یکی از بزرگترین شاعران دوره قاجار است که اشعار عرفانی او حاصل تجربههای عرفانی اوست. وی علاوه بر اشعار عرفانی، اشعاری در وعظ و مدح نیز دارد. اشعار مدحی او بیشتر در مدح امام علی (ع) است. در این پایاننامه، سعی بر آن بوده است که در ابتدا، شناخت کاملی از میرزا حبیب داده شود. سپس به بررسی سطح زبانی که شامل بررسی آوایی و موسیقایی، لغوی و نحوی اشعار است، پرداخته شود. دیوان وی عاری از لغات سنگین و ثقیل عربی است، اما لغات مهجور فارسی در دیوان او یافت میشود، لغاتی که برخی…
