چکیده: اثبات بیاعتبار بودن توبه و اعتراف به گناه، خود به خود پای ماجرای حضرت آدم (ع) را به میان میکشد. آنچه که خمیرمایه و شاکلهی اصلی بحث توبه را تشکیل میدهد، قضیهی گناه حضرت آدم (ع) و اخراج وی از بهشت میباشد. مسیحیت که قائل به گناهکار بودن حضرت آدم (ع) میباشد. تأیید این مطلب، به معنای تائید نظریهی گناه نخستین و موروثی بودن آن و در نتیجه سرایت آن به تمام نسل بشریت و گناهکار بودن تمام انسانها به صورت ناخودآگاه و از پیش تعیین شده است؛ اما اسلام با توجه به عصمت پیامبران، با رد نظریهی فوق،…